سوریه بعداز۱۴سال جنگ داخلی بیامان علیه گروههای تکفیری که حمایت دیپلماتیک،مالی ونظامی بازیگران منطقهای و بینالمللی را داشتند، غرق در بحران شدید اقتصادی بود. از آغاز جنگ داخلی در سال ۲۰۱۱، لیره سوریه ۹۹ درصد ارزش خود را از دست داده و تولید ناخالص داخلی کشور نیز از ۶۰میلیارد دلاردر۲۰۱۰ به کمتر از۹ میلیارد دلار درسال۲۰۲۵ کاهش یافته است.
افشای اسناد جدید از همکاری گروهک منافقین با گروههای تروریستی سوریه، نقش مخرب این گروهک و پشتیبانی سرویس اطلاعاتی فرانسه را در ترور فرماندهان مقاومت، از جمله شهید مصطفی بدرالدین، آشکار میکند.
با گذشت یک ماه از سقوط دمشق، راهبردهای اسرائیل در برابر سوریه نیز در حال شکلگیری هستند، راهبردهایی که بر «عدم اعتماد» به جولانی مبتنی هستند.
آنچه در سوریه رخ می دهد، به نفع رژیم صهیونیستی پیش می رود و این هدیهای است که رژیم جولانی به تل آویو داده است.
رژیم صهیونیستی پس از تحولات هشتم دسامبر فرصت را مغتنم شمرده و علاوه بر بمباران گسترده سوریه به اشغال مناطقی از این کشور روی آورده است و اهداف توسعه طلبانه و خطرناکی را دنبال میکند.
تسلط بر منابع آبی کشورها، یکی از دیرینهترین راهبردهای امنیت قومی رژیم صهیونیستی و البته مهمترین آنهاست که رهبران این رژیم همواره به آن توصیه کردهاند.
رژیم صهیونیستی درحالی ادعا میکند با حمله به سوریه بهدنبال ازبینبردن هرگونه خطری در این کشور علیه اسرائیل است که واقعیتها نشان میدهد این رژیم بهدنبال خلعسلاح کامل سوریه و سیطره بر آن، فارغ از هر دولتی که در این کشور روی کار بیاید، است.
در روزها وساعات اخیر، اخبار تکان دهندهای از غزه به گوش میرسد که قاعدتا هر انسانی بابت شنیدن آنها متحیر و متاثر میشود. زندهسوزاندن کادر درمان و بیماران بیمارستان کمال عدوان و محاصره بیمارستان اندونزی و زجرکش کردن بیمارانی که در انتظار کمترین حمایت کشورهای منطقه و جامعه جهانی به سر میبرند، جایی برای دم زدن از انسانیت و مسئولیتپذیری در قبال جان افراد بیگناه باقی نگذاشته است.
تحولات سریعی که در سوریه رخ داد و موجب سقوط دولت اسد در این کشور و صدمه به محور مقاومت شد دلایل متعددی داشت، اما کارشناسان بر این باورند که مهمترین آنها فروپاشی سریع ارتش سوریه بهدلیل عدم تمایل آن به جنگ با نیروهای مخالف بود.